Methode Urlings -

Methode Urlings

Respectvol en methodisch begeleiden bij het ouder worden

Het uitgangspunt van Methode Urlings is respectvol omgaan met de ander. Iemand benaderen en bejegenen zoals je dat zelf zou wensen wanneer afhankelijkheid toeneemt, of zoals je dat zou gunnen aan naasten. Vanuit deze houding wordt begeleiding vormgegeven, met aandacht voor wie iemand is en wat deze levensfase vraagt.

Methode Urlings is ontwikkeld door Harry Urlings en is geworteld in jarenlange praktijkervaring en kennisontwikkeling rondom het ouder worden van mensen met een verstandelijke beperking, al dan niet in combinatie met dementie (Urlings & Urlings, 1997; 2021). De methode biedt een inhoudelijk kader en praktische handvatten voor professionals die werken met complexe begeleidingsvragen bij het ouder worden.

Vier samenhangende elementen

Binnen Methode Urlings wordt gewerkt met vier samenhangende elementen. Deze vormen geen vast stappenplan, maar bieden richting om steeds opnieuw zorgvuldig af te stemmen op de persoon en de situatie.

Fenomenologische benadering

De fenomenologische benadering vormt de basis van de methodiek. Centraal staat het begrijpen van de beleving en behoeften van de persoon zelf. Acceptatie van de eigenheid van de ander en respect voor wie iemand is, vormen hierbij het vertrekpunt.

Deze manier van kijken vraagt om aandachtig waarnemen en luisteren, zodat begeleiding kan aansluiten bij wat voor deze persoon betekenisvol is, in deze fase van het leven.

Aanvullende benaderingswijzen

Naast deze basis wordt, waar passend, gebruikgemaakt van verschillende aanvullende benaderingswijzen. Afhankelijk van de persoon en de situatie kan worden aangesloten met elementen uit onder andere validation, warme zorg, realiteitsoriëntatie, reminiscentie, haptonomie, muziek, humor, massage en snoezelen

Deze benaderingswijzen worden niet standaard toegepast, maar zorgvuldig gekozen en gecombineerd, steeds in afstemming met wat de situatie vraagt.

Het levensverhaal

Het levensverhaal vormt een essentieel element binnen Methode Urlings. Kennis van iemands verleden helpt om gedrag, reacties en behoeften beter te begrijpen. Hoe zorgvuldiger het levensverhaal bekend is, hoe beter begeleiding kan aansluiten bij wat voor deze persoon betekenisvol is.

Het levensverhaal biedt daarmee richting.

Huidige behoeften, belevingen en wensen

Naast het verleden vraagt ook het hier en nu om aandacht. Het verkennen van de huidige behoeften, belevingen en wensen vormt het vierde element van de methodiek.

Deze zijn niet altijd direct zichtbaar of verwoord. Juist daarom vraagt dit om zorgvuldig kijken, luisteren en afstemmen, in samenhang met levensfase, kwetsbaarheid en context.

Flexibel en zorgvuldig handelen

Methode Urlings gaat uit van flexibel en methodisch handelen. Hierbij wordt het beeld van een gereedschapskoffertje gebruikt: kennis, inzichten en vaardigheden die professionals in de loop van de tijd hebben opgebouwd.

Niet alles wordt altijd ingezet. Steeds opnieuw wordt gekeken welk ‘gereedschap’ in deze situatie, bij deze persoon, passend en helpend kan zijn.
Daarbij staat het streven centraal om bij te dragen aan een zo goed mogelijke oude dag voor ieder individu.

"Voor elk individu een zo goed mogelijke oude dag"

Literatuur

Kennisplein Gehandicaptensector. (2017). De eerste bevindingen van het onderzoek Ouderen in het vizier. Kennisplein Gehandicaptensector.

Landelijke stuurgroep kwaliteitskader gehandicaptenzorg. (2017) KWALITEITSKADER GEHANDICAPTENZORG 2017-2022. Utrecht.

Urlings, H., & Urlings, C. (1997, 2021). Methode Urlings: Respectvol en methodisch begeleiden van oudere en dementerende mensen met verstandelijke beperkingen. Heerlen: URLINGS for U.

Urlings, H., Urlings, C., & van der Linden, L. (2007, 2022). Methode Urlings en van der Linden:
Geriatrische kennis over en begeleiding van gedragsproblemen bij oudere en dementerende mensen met verstandelijke beperkingen. Heerlen: URLINGS for U.

Zorginstituut Nederland. (2017). Kwaliteitskader Verpleeghuiszorg. Diemen: Zorginstituut Nederland.

Methode Urlings is oorspronkelijk door Harry Urlings, werkend als orthopedagoog in de begeleiding van oudere en dementerende mensen met verstandelijke beperkingen, in samenwerking met directe begeleiders, ontwikkeld. In de praktijk is methode Urlings toepasbaar gebleken bij alle oudere en dementerende mensen én bij oudere mensen waarbij sprake sprake is van psychische of psychiatrisch problematiek.